Winterse taferelen tijdens de Utmb -TDS

 

de zonnige vlag vooraf ..

Dit jaar had ik 3 doelen gezet. De 100 van Belves, de Salomon4 trails en de TDS!  De eerste 2 zouden opbouwend zijn naar de TDS. Dat zou mijn kroon kunnen worden van dit jaar.
De eerst twee waren prima prima verlopen, had genoten, en lekker gelopen.  De 100 van Belves zelfs voor mij in n perfecte tijd. 11.02 uur. Met ok nog eens 1000 hm.
Maar de TDS is wat anders, zwaar, vele hoogte meters, dag en nacht en verschillende weersverwachtingen.
De laatste weken voor vertrek liep niet alles soepel, wel met mij, maar ik moest later vertrekken, om de auto te laten maken. Maar goed zaterdag ben ik uiteindelijk vertrokken en ben heerlijk naar Bourg St. Maurice gereden waar ik boven op een berg 1500 m mijn tent neer heb gezet. In de zon zag ik de weersvoorspellingen, en ja hoor elke dag n 9! Dat zou mooi worden. Deze week klom ik 3 x naar 2000  en 2500 meter. Elke keer kon ik boven makkelijk in mijn t-shirt lopen, maar langzaam zag ik de weers verwachtingen rond courmayeur en chamonix veranderen in 7, 6 en zelfs voor donderdag en vrijdag een 4 en 5 met veel regen, 90% wind en kou. Heb ik alles bij me voor slacht weer ? Schiet door me heen. Bereid alles voor, Karen zal me helpen en kleding en extra voeding op verschillende posten. Dat is een fijn gevoel. Ik slaap de laatste nacht niet in chamonix, maar in courmayeur. We vertrekken om 07.00 uur. En als ik met de bus van chamonix moet komen, wordt het wel een heel kort nachtje, want die vertrekt om 04.00 uur. Nu kan ik lekker "uitslapen" tot 5.30 uur.

Ik haal mijn startnr. De tas wordt goed gecontroleerd, en ik krijg mijn nummer! Vervolgens nog even langs de herbalife stand die er ook staat. Erg leuk om te zien hoe de Fransen ook met sport bezig zijn!

Ondertussen zie ik op Facebook dat PSV ook herbalife gaat gebruiken dit jaar! Fantastisch nieuws natuurlijk!
Even nog gezellig kletsen met Chris en Wilbert.Wat is het toch altijd een heerlijk outdoor sfeertje in chamonix.
Nu opweg naar courmayeur. Lekkere pasta met paddestoelen, mmm wat maken ze dat toch lekker. Alles voor morgen klaar leggen, nog 12 sms'jes ontvangen van de organisatie dat het morgen echt Serieus slecht weer wordt.
"attention! Weather forecast; rain,snow at 2000m,wind,Cold. Temperatures dropping below -5C.have winter clothing." helder dit is geen gewone trail waar af en toe een buitje valt...en je na een paar uurtjes, 6-8, weer terug bent. Nog even alle kleren nachecken.... Mis mijn onderschirt met lange mouwen. Maar heb genoeg dikke shirts bij me. Nog n windstopper in de tas. Doe mijn icebreaker met korte mouw als onderschirt aan met Salomon broek en herbalife 24 shirt erover. De mouwtjes aan en eroverheen of de regenjas of herbalife windjack, afhankelijk of het regent bij de start.
Alles ligt klaar om 21.30 uur gaat t ligt uit.  En als ik in de nacht wakker wordt hoor ik alleen maar regen....
Maar om 5.30 uur is t ...droog! Kleren aan, ontbijten, yoghurt, muesli, herbalife24 fruit en thermodrank. Kop koffie,  vervolgens nog even naar t toilet en naar de start lopen. Ik loop in de hoofdstraat, maar hoor niets.... Oja toch wel na de bocht de muziek en voel de spanning. Maar nog geen publiek... Tja wie gaat er nu om 7.00 uur staan.

gespannen net voor de start droog met wolken..

Ik doe mijn Salomon skin S-lab 12 rugzak dicht en ga in t vak staan... En ja hoor sta ik naast 'n Nederlander, Ruud, hij heeft al veel ervaring met ccc, utmb en nu tds. Verschil met mij is hij heeft ccc uitgelopen en ik ben alleen van start gegaan en nog nooit aangekomen. 2xccc en nu de zwaardere tds. De muziek wordt ondertussen opgezweept, de helikopter komt boven de stad cirkelen, nog n paar minuten de spanning stijgt, ik voel de ademhaling om me heen. Lach nog naar n Fransman die gespannen terug lacht. En t aftellen is begonnen. En we rennen door t centrum, waar het ineens volstaat met publiek, Karen zie ik klaar staan met haar fototoestel, maar zij mij niet. naar beneden waar ik Esther sweeris zie staan die ik ook nog even suc6 wens voor morgen!
De ruim 1300 deelnemers rennen onder de weg door naar de eerste en hoogste berg, col de la youlaz.... Van 2661m. Maar na het eerste stukje rennen wordt het toch stijl en gaan erover op stevig doorstappen.

de eerste post nog droog...

We maken snel hoogte en zien courmayeur in t dal verschijnen. Na zo'n 736m en 7 km, komen we bij de eerste post  col cherrouit maison vielle op 1956m .ik vul mijn bidons van prolong en hydrate aan. En pak n gu gel. Espresso love... Hoe kun je dit zo noemen, maar goed snel door, of toch niet. Want de eerste druppels vallen. Ik verander mijn windjack in regenjack van Milo, 'n fijn licht goed Jack. Wel doe ik de mouwtjes naar beneden want heb t warm van het klimmen.

Echt doorlopen lukt niet echt het is af en toe stilstaan en dan weer doorstappen. Maar ik verwacht als we de eerste berg over zijn dat ik kan gaan rennen. De bocht om en ja hoor daar licht de top. Het grijze gruis is goed te zien met n grote sliert aan mensen.... Die stil staan. Hier en daar smokkelen mensen... Ja ik ook wordt koud en krijg natte kleren,van het  stilstaan en loop ook langs de rij tot ik hoor hè ingrid dat gaat zo niet... Ja dat was Paula . Ze heet gelijk en ik voeg in. Vervolgens zien we n oude grijze man met paraplu  kranig omhoog lopen langs iedereen.  Alsof hij n zondagmiddag wandeling maakt. Ik geloof dat we met af en toe n stukje stappen zeker 45 minuten stilstaan.

op naar de top in een slinger aan mensen

Dit doet mijn gevoel niet goed  maar uiteindelijk kunnen we flink doorstappen. En krijg t ondanks de koude wind weer warm. Over de top kunnen we niet meteen doorrennen. Weer technische stukken, maar uiteindelijk ruimte en mogelijkheid tot rennen. T ziet er prachtig uit. Het miezert maar dat boeit me niet , loop lekker door met af en toe stijgen. Dalen vervolgens over n brede asfaltweg, niet echt fijn maar al snel kom ik in la Thuille wat ik al snel zie liggen van hoogte erg mooi dan gaan we nog n singeltrack naar beneden, door t dorp en zie voor de tent Karen al staan.

op weg naar de laatste top...

met Bourg St. Maurice op de achtergrond

 Ik ga naar binnen vul weer mijn flessen met hydrate en prolong en drink wat water. En loop door voel me goed zit op 21 km en heb weer aardig afgedaald naar 1448m dus mag nu weer klimmen naar col du petitie St. Bernard. De regen gaat gestaag door maar ik voel me goed.

Het is n aardige klim langs het meer en dan mogen we door de struiken recht omhoog naar de top  2188m  en de 30 km is gehaald. Ook hier zijn de mensen vd posten weer aardig en ik neem nu na t vullen van mijn bidons nog een heerlijke warme bouillon dat voelt prima . Ga nog even naar t toilet en verdwijn de bergen weer in met n big smile. Klets met wat Fransen die op zoek zijn naar de zon... En merk dat dit mijn afdaling is glooiend en af en toe technisch singel track heerlijk. En na n tijdje trek ik de regenjas uit en doe de mouwtjes omlaag... De Fransen hadden gelijk de zon is er nog tenminste... Het is droog en warm, door wat kleine posten, St. Germain en Seez waar ook weer mensen vd organisatie staan bij lastige stukken en al snel heb ik het zicht op Bourg St. Maurice. Onderweg denk ik welk kledingstukken ik zal vervangen want ben zijknat van het zweet. Door t bos is dit nu dat extra stuk, ik weet t niet, ik loop gewoon door naar t centrum waar Karen met de zak met kleren en voeding staat. 44km zijn voldaan.Trek droge sokken, onderschirt en bovenshirt aan. Wil eigenlijk mijn icebreaker aanhouden. ( achteraf had ik die aan moeten houden is super spul!!) maar trek n Nike dryfit shirt aan. De tassen worden gecontroleerd voor de avond/nacht. Ook dit is goed wat de organisatie doet. Vervolgens wandel ik met Karen door de binnenstad is gezellig, wordt regelmatig aangesproken, geapplaudisseerd of "bravo" geroepen. Dan buigt de weg naar rechts en ga ik weer alleen op pad, stijl omhoog. En mijn kleding is binnen 5 minuten nat vh zweet. Stap stevig door en stop af en toe om wat te eten en te drinken. We klimmen 1975m omhoog en zullen ook nog ergens 875m gaan dalen. Er staat 5,5 uur voor n klim van 15 km. Dat zegt genoeg... Ik begon rond 16.30 uur aan de klim. Al snel zie ik fort de la platte. Hier zitten verschillende mensen te eten, liggen even en kleden zich nog om. Ik vind het nog te warm om me om te kleden. En loop door en zie boven paarden staan. Dit is col de la forclaz op 2369. Hier voel ik de wind en begint t te miezeren. Ik vul mijn bidon bij, trek mijn regenjas aan n man kijkt om naar mij en zegt: "we just have an long way to go."  hij heeft gelijk. We stijgen n snel stuk en komen op n "vlakte" het weer wordt grimmig en ik voel de kou. Nog n technisch stuk afdalen wat weer langzaam gaat ivm vele mensen. We kunnen niet meer op de paden lopen want dan glij je alleen maar uit. De kou neemt erg toe, de mouwtjes zijn de oorzaak die zijn zijk nat... En ook de rest vd kleren. Moet ik me omkleden. Het regent hard, de wind blaast en er is nergens beschutting. Als ik me nu omkleed blijf ik net zo nat denk ik, pak mijn lamp en loop door. Dat wil zeggen vanaf dat moment is t mistig, is er alleen maar modder en loop ik zoveel mogelijk naast de paden, dit wordt steeds erger. Ik zak weg in de blubber. 1stap vooruit, is 3 achteruit. En door de mist zijn de linten moeilijk te zien. Als ik weer de weg loop te zoeken met mijn lamp vraag ik de man achter me om voor me te lopen. Maar de wijst en blijft lekker achter me lopen. Na de zoveelste keer dat ik uitglij zeg ik spontaan:"wat en kutzooi" waarop iemand mij passeert en zegt; hoor ik daar kut" .. Ik lach en loop weer verder. Totdat ik knipperlichten zie en denk hè we zijn er. De mensen vd organisatie zeer vrolijk gestemd en aanmoedigend staan in de kou om te helpen en te controleren. Ik zit op 2567m le paseur de pralognan. Op 56 km. Dit houdt in nog 4 km naar de post en nog ruim 600 m dalen. Dit is n ongelooflijk knak moment. Stap door klim over de top waar vele mensen staan, en ik begrijp waarom want het is erg rotsachtig en enorm stijl. Voorzichtig daal ik af. Zie n touw naast me, maar hoop het met de stokken te redden. Passeer ondertussen mensen. Hoor mensen huilen...  Kijk of het gaat en loop door maak n misstap en rol naar beneden, kijk op moet eigenlijk wel lachen, want niemand reageert, iedereen is druk bezig om te "overleven" en dus met zichzelf bezig. Ik sta op en daal verder af. Uiteindelijk kom ik op n breed zandpad waar ik zou kunnen rennen, maar het gaat even niet, ik ril heb t intens koud probeer goed door te stappen en er vliegt vanalles door me heen. Vind ik dit leuk? Moet ik hier doorheen? Is dit verantwoord? Lassen ze het niet af? Opgegeven moment moet ik over het water waar rotsblokken inliggen, maar door t vele water zijn ze bijna niet zichtbaar. Ook hier staan weer mensen vd organisatie. Mijn  voeten zijn nu zijknat en ik loop door, bedenk wel dat de organisatie top is.  Nog even vliegen de woorden van Lizzy Hawker door mijn hoofd,; THE love for THE mountains Brings you to THE finish.

samen met Lizzy Hawker, de winnares van de laatste 5 jaar op de UTMB, ook dit jaar.

 

Dit zei ze me gisteren nog... Ik denk alleen maar klote weer en bergen nu even niet. Oke eerst de tent in. Jemig wat is t hier druk. Kan nergens zitten, maar Karen zorgt dat ik een plekje krijg. Kleed me om ril als n gek, trek de warmte deken om me heen neem wat soep maar ook dat gaat niet goed. Ik wil niet stoppen, niet weer, wel , niet wel, niet o wat baal ik. Ik heb me aangekleed, maar alles is nog nat. Kijk om me heen en zie ineens allemaal mensen met de chip uit het startnr. Zie n grote rij staan en vraag waar al die mensen op staan te wachten, op de bus!! Is t antwoord. Ik kan n geintje maken maar ben daar niet voor in de stemming. Ik kijk Karen aan die al drie x gezegd heeft; t is gekkewerk! Maar ja dat wist ik van te voren, maar wist ik ook dat het zo zou zijn.? De verwachtingen voor de nacht zijn alleen maar erger. Mijn handschoenen zijn ook nat. Ik zag mensen met huishoudhandschoenen over de wanten. Zou t helpen zweet en regen zijn voor mij de breekpunten. Op verkeerde punten vergeten te verkleden en niet de juiste kleding.. Is dit dan niet mijn ding? Waarom wil ik dit zo graag? Waarom kan ik wel janken bij het gevoel te moeten stoppen? Heb ik te weinig getraind? Kan ik niet diep gaan? Ben ik n mooi weer loper? .... Oke al die vragen helpen me niet verder vooruit. Ik gooi de handdoek in de ring en vraag Karen om me af te melden... Die meteen het nr pakt en met n tevreden gevoel er naar toe loopt. Dit duurt nog even want ook hier is t file... Met n glimlach komt ze terug en zegt ik ga de auto halen en we gaan. Ik ben niet warm te krijgen... Ik baal heb nog steeds n dubbel gevoel en we rijden naar het hotel.  Ik ga in bad zitten met warm water en begin bij te komen.

De Suunto gegevens:
Afstand                          61,67 km
Maximale snelheid       15,16 km/u (3'57 min/km)
Gemiddelde snelheid    3,82 km/u (15'42 min/km)
Hoogste punt                2663 m
Laagste punt                 841 m
Opgaande helling         4296 m
Neergaande helling      3574 m
Oplooptijd                    9:22'00
Tijd afdaling                4:45'10
Vlakke tijd                   2:01'36
Maximumtemperatuur 24 °C
Gemiddelde temperatuur 16 °C
Minimumtemperatuur      6 °C

 Na n korte nachtrust baal ik als ik wakker wordt. Maar als ik later hoor dat er meer dan 900 uitvallers zijn vergoed dat n beetje. En heb toch ruim 62 km gelopen en 4296hm gemaakt, in 15 uur en 36 minuten.

zo ziet het er 2 dagen eerder uit...

Maar goed ik heb het besluit genomen. Het is realiteit en ik sta achter mijn besluit. Had t graag anders gezien. Wil best diep gaan, maar niet ten koste van alles. Ik ben 49jaar loop lekker hou inderdaad vd bergen maar zoek bij slechtweer liever beschutting om vervolgens verder te gaan. Ik kom nog terug want t is n prachtige omgeving. Maar na 3 pogingen met zeer slecht weer laat ik 2013 in ieder geval aan mij voorbij gaan.
Wel heb ik me nog ingeschreven voor de 60 van Texel .ook mooi;-)
De utmb is weer gewonnen door Lizzy hawker, de 5de keer op rij.... THE love for THE mountains Brings you to THE finish ... Where ever this is ;)

the day after..

 

the day after ..

 

Lopen omdat ik er van hou

Nog een paar nachtjes slapen en dan is de TDS- dag aangebroken. Waar ik met 1400 mensen de bergen in ren.... op weg naar onszelf, opweg naar geluk, opweg naar een mooi uitzicht, opweg naar het genot van de bergen.
Eigenlijk loop ik het liefst alleen. Net als gisteren avond beetje schemer, lekkere temperatuur, lampje op en mijn gedachten de vrije loop en lekker lopen. Met een heerlijk gevoel kwam ik thuis. Sterker, ik kwam thuis met het gevoel... die TDS dat wordt mijn kroon op dit jaar met 3 hoogte punten op loopgebied.
Maar vanavond lees ik in de nieuwsbrief van de UTMB naar vele mogelijkheden. De UTMB bestaat 10 jaar en natuurlijk wil je dan iets extra´s doen. De SMS was er al om te volgen en de twitter en facebook ook en dit is voor een paar centen of zelfs gratis. Maar ze hebben dit jaar iets heel byzonders. Je kunt met een soort chip de mensen volgen op nr. via google earth. Tja dat kost dan wel 50 euro. En je kunt zelfs via geplaatste camera´s de mensen volgen. Tja ook daar moet voor betaald worden.

Chamonix de plaats waar ik zoveel van hou, van de sfeer, de omgeving , de stad die outdoor ademt... basic. Nee niets van dit alles. Natuurlijk mooie natuur, maar wel met alle technieken van dien. Gewoon ongezien lopen kan dus ook niet meer rondom de Mounth Blance. Willen we al die technieken? Of willen we gewoon lekker lopen en genieten van de natuur? Ongezien lopen in het holst van de nacht of vroeg in de ochtend bij het ochtendglorie aankomen gewoon omdat je geniet van het lopen en jezelf overwint om dit te doen in een prachtige omgeving. Met achteraf prachtige foto's of een filmpje als herinnering. Wat drijft mensen om zoveel techniek in deze prachtige natuur te brengen en mensen er mee belasten in plaats van gewoon een fotograaf die gewoon een paar mooie foto's schiet.
Het was verleidelijk, maar als ik dan nadenk waarom ik die TDS loop, dan doe ik het gewoon met facebook en twitter, omdat ik weet dat ik sommige mensen dan gerust stel en mensen die te verweg zitten er van mee kunnen genieten. Maar mij gaat het erom dat ik naar boven loop, over de kammen en de toppen om de afstand door zo'n prachtig gebied te overbruggen waar ik van geniet en helemaal tot rust kom om weer een stap verder te komen...

de schoonheid van de bergen...

Ben ik klaar voor de TDS??

Nog 11 dagen en we gaan 30 augustus om 07.00 uur van start voor de TDS in Courmayeur. Vandaag vroeg ik mezelf af, ben ik er klaar voor ? En wat kan ik nog doen?
De eerste 2 doelen dit jaar heb ik met veel plezier en genot gehaald, de 100km van Belves was heerlijk en liep ik echt in een flo. Vervolgens de Salomon4trails die ik met gemak en veel plezier heb gelopen. En dan komt nu voor mij het derde hoogte punt dit jaar op lopers gebied....
Gisteren had ik nog een gezellig feestje buiten en ik dacht nog even een lekker weisen biertje te drinken. Tja dat was lekker, gezellig en .. laat. Vandaag had ik het idee om tussen de 15-20 km te gaan lopen. Ondanks de warmte. En het tijdstip maakte me dus ook niet uit. Maar ja als je er laat in ligt, dan ben ik er ook niet vroeg uit. En na wat getut, geklets, en lekker gerelaxed, toch op pad gegaan rond 15.00 uur. Ja het was warm, maar dat wist ik dus geen probleem. Gewoon rekening mee houden.

 Het lijf  goed, en ik had het idee dat na 7 km de alcohol ook uit mijn lijf was, mijn eerste 2 bidons waren al leer en bij het Pannenkoekenhuis de Panorama hoeve heb ik deze bijgevuld met hydrate en prolong en direct 1 colatje gedronken. Het vrouw vroeg nog waar ik n tafeltje had, maar op dat moment zette ik het lege flesje cola al weer neer, betaalde en zei, ik ga gewoon verder met een smile. Ik geloof dat ze me niet helemaal kon volgen. Maar ja zal de warmte wel bij haar zijn! Onderweg soms wandelend, liep ik te denken, kan dit lijf zo in de bergen ook alles aan. Is het sterk genoeg, is mijn mind sterk genoeg? Het rare is dat ik op mijn enkel en been rare plekken heb. En dit worden steeds meer "ontstekings"vlekken volgens de huisarts. Morgen nog maar eens laten kijken. En ik heb nog een zwak punt, mijn bilspier. Vandaag had ik alleen aan het eind een gevoelige plek. Doe er veel oefeningen mee. Maar het blijft zitten. Morgen heb ik hiervoor een afspraak bij de manueel therapeut. Hopelijk kan hij me helpen. Het is iets wat regelmatig terug komt, maar kan er ook 100 km mee lopen, dus in de bergen gaat dat ook goed hoop ik. 100% fit ben ik dus nog niet. Al zit het met de conditie en de mind goed. Ondertussen loop ik nog steeds onder de bomen richting Renkum. Ben zijk nat en mijn bidons raken weer leeg. Maar in het bos weet ik is een echt tappunt.

 Dus dat is mooi. Ren door en tap inderdaad in het bos mijn bidons bij. Op mijn horloge zie dat ik ineen temperatuur van 34 graden loop. Heb er geen last van en loop door. Als ik straks over het parcours van de TDS loop en mijn bidons zijn tussen de posten leeg zou ik ze dan ergens kunnen vullen?? volgende week maar eens kijken of dit mogelijk is. En belangrijk dat ik op hoogte ga. Die les heb ik gehad en Jolanda Linschoten heeft het ook nog eens helder neergezet hoe belangrijk het is, en hoevaak het onderschat wordt, dat je op hoogte traint voordat je aan de start staat voor de wedstrijd. Ik heb een rustig tempo vandaag. Dit is ook een les voor me niet te snel van start. rustig aan beginnen, niet gek laten maken door de cut-off time. Maar gewoon lekker lopen, omhoog doorstappen en niet te snel naar beneden in het begin. Laat het lijf wennen. Halverwege zal Karen weer staan om eventueel extra kleding te geven voor de nacht. Dat is ook een goed gevoel. En zij zal er ook zijn in Chamonix als ik aankom. Dit hebben we vanavond na het lopen nog even doorgenomen. 
Er is al heel veel gedaan, maar de komende 11 dagen zijn er om de puntjes op de i te zetten zoals; therapeut, relaxen, vroeg naar bed, hoogte maken en blijven, goed eten, en mijn plekjes op mijn benen laten onderzoeken. En dan zal ik met een gerust hart aan de startstaan op 30 augustus om 07.00 uur in Courmayeur voor de TDS

Sur les Traces des Ducs de Savoie

nu maak ik mijn loopje van 17 km in Wageningen af  door het laatste stukje bos en kan mijn kleren bij binnenkomst gewoon uitwringen en spring onder de douche..
Ja het voelt vertrouwt en 31 augustus weet ik of het allemaal goed was aan voorbereiding...

En zo stond daar de eerste N70-Herbalife Marathon op 12-8- 2012

Het broede al een tijdje… zou het kunnen 3 rondjes N70 en dus een mooie marathon??

Bij Pallas is het jaarlijks wel een traditie voor de mensen die de Jungfrau marathon gaan lopen om een paar keer de N70 als voorbereiding te doen. Dit omdat hier aardig wat hoogte meters in zitten, zo’n 423 hm op 13,3 km.

Dus waarom niet 1, niet 2, maar 3 rondjes. Het idee was er maar hoe breng je een idee tot leven? Gewoon door te doen. Dus Just en ik hebben het idee aangegrepen om nog meer mensen te laten genieten van een prachtige loop met in totaal zo’n kleine 1300 hm. En te bedenken dat in de jungfrau totaal 1800 hm zitten. Dat verschil is dus niet groot…

Zowel Just en ik zijn van het praktische wat is belangrijk voor de lopers, drinken, eten , de juiste afstand en…. Een medaille en na afloop is het ook gezellig om nog een kop soep te nemen. Een sponsor was gevonden, dit om de prijs te drukken. ( sponsors waren Just en Ingrid J)

En al snel was er een stukje geschreven voor de website van Pallas, facebook, twitter en nog een website. En ja binnen 14 dagen in de vakantie kwamen de inschrijvingen gewoon binnen. En een klein groepje van 25 personen was snel geregeld.

En zo gebeurde het dat ik zondag 12 augustus om 06.10 uur met een prachtige rode gloed het licht zag worden opweg naar Beek- Ubbergen. Liesbeth die toch wel iets eerder haar bedje uitmoest, gewoon uit Harderwijk kwam om ons te helpen bij de inschrijvingen en verzorging. Kortom iedereen zette zich perfect in.

Adrie, de man van de Marathonlijst, was na ons idee, om dit te organiseren, zo enthousiast geworden dat hij voor alle drie de groepen, de marathon, de 26 km (2 ronden) en 13 km (1 ronde) weg zou “schieten”  en ondertussen heel veel werk heeft verricht met oa  tijden bijhouden, verzorging etc…

Zijn vriendin, Marian was ook nog een goede vrijwilliger.. kortom iedereen  werkte goed mee. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het Hotel/restaurant ’tSpijker  wat al open was voor dag en dauw zodat wij naar het toilet konden. We kregen een plekje op het terras . Perfecte samenwerking en voor alle deelnemers een heerlijke kop soep verzorgde. En de deelnemers kregen nog een bidon van Special Heroes een organisatie die kinderen-jongeren met een handicap stimuleert te gaan sporten. Een mooi doel, waar we de volgende keer ook wat extra aandacht aan zullen besteden.  

Just had nog mooi afzetlint verzorgt… waar we de komende 20 jaar wel een marathon mee kunnen organiseren. Just denkt goed vooruit...

En om 7.30 uur werden de eerste lopers van de marathon, 10 personen , weg geschoten.  We hebben lekker gelopen, als groepje en boven op de duivelsberg …en de andere bergen verzamelden we  zodat we weer als groep verder konden. Na de tweede ronde is dit wel gesplitst in een snelle en langzame groep. Zodat iedereen toch zijn eigen tempo kon lopen. Na het tweede rondje, was de groep van 26 km al vertrokken om 9.00 uur. Bij de post hebben we weer alles bevoorraad, tuc en banaan en watermeloen en natuurlijk de Herbalifeprolong genomen en ook mee in de bidon.

En weer op weg naar de kleverberg, vervolgens een van de zwaarste, de duivelsberg, daarna een heerlijk dal en op naar de Sterrenberg, Stollenberg , om de St. Maartenskliniek om nog 2 klimmetjes waaronder de Boterberg en dan waren we weer rond.  En konden we de laatste ronde in gaan. Alles liep goed. Iedereen had er lol in. En bij het restaurant werd het steeds drukker. Gelukkig viel het aantal wandelaars nog mee. En de warmte was ook geen probleem, want we liepen voor 90 % onder de bomen.  Al leek het laatste rondje voor sommige toch langer te duren dan ze verwacht hadden, maar we hebben elkaar erdoor geholpen. En dan is het heerlijk als er bij aankomst enthousiaste pallasleten midden op straat met de medaille staan op te wachten. Want het was een loop van 5 uur en 54 minuten. En ik hou niet van rondjes, maar dit rondje had nog gerust 1 ronde verder mogen zijn. Maar nu was het ook heerlijk om vervolgens een lekker kopje soep te krijgen, koude cola en vervolgens een rebuild. Een mooie herinnering van een prachtige loop met mensen om me heen die ook zo hebben genoten van deze simpele maar mooie loop.

We zullen het snel gaan evalueren om volgend jaar er weer een mooie loop van te maken…

Dutchcoast run by night in the summer

Had ik vorige week lang en vroeg in de ochtend gelopen, nu wilde ik nog trainen in de nacht. Dus was het mooi dat Rinus Running ook voor een zomer editie had georganisseerd van de Dutch Coast ultra run by night. Kwam voor mij prima uit in mijn `schema`. En deze keer vond Just, een loopmaatje van Pallas dit ook een keer leuk om mee te maken. Dus samen zijn we gezellig naar Castricum gereden, waar we de bus namen en vervolgens de trein naar den Helder. Grappig om te zien, als je de deelnemers niet kent, het toch gauw zichtbaar wordt onderweg, want wie gaat er op zaterdagavond om 20.00 urr nu in loopkleren met de trein naar Den Helder. Het verschil met de winter was ook al duidelijk. Waar je toen nog gratis bij het strand kon parkeren, moest je nu betalen.Ook in de avond!!
In den Helder werd het groepje nog groter en met zo´n 16 deelnemers zijn we precies om 22.00 uur van start gegaan. Ondanks dat er in Castricum om 20.45 uur behoorlijk regen naar beneden viel, gingen wij op pad met een lekkere temperatuur, zo´n 18 graden schatte ik. Ik liep in een Icebreak ondershirt en daarover een gewoon shirt, korte broek, pet en lamp(die nog uit stond) Op de dijk voelde ik dat het lekker ging. Maar voordat we daar waren was ik Just al kwijt, die ging er snel vandoor...
Op me suunto kijkende zag ik dat ik wel heel erg snel ging voor mij doen. 5.15- 5.30 uur. Dit ging ik niet doen, dus liet me terug vallen. En dat liep lekkker.Het werd al snel donker en de maan was nog niet te zien, maar ik heb mijn lamp gewoon nog uit. En na toen de wolken weg gingen kwam de maan. Geweldig wat een licht! Weinig wind, maanlicht en een heerlijke temperatuur. Geweldig dit wordt weer een mooie loop. We gingen het strand op en ook dat lag er prima bij. Zou dit een herhaling worden van van de winter? Dat zou mooi zijn, want ik hou absoluut niet van mulzand. na zo'n 12 km krijg ik darmkrampen, wat is dit nu. .. oke, even in de bosjes... geen bosjes, oke, aan de kant och ben in een grote zandbak ! Neem me tijd en ben nu wel een groepje kwijt en zie Niels en ... voor me lopen sluit aan en loop met hen mee. Al loop ik iets sneller. Al snel gaat Henk eraf. En loop ik samen gezellig met Niels die me de oren van me kop lult. Ik geef wel aan dat ik niet veel zeg. Moet af en toe wel lachen. Hij zei achteraf dat hij het tempo niet aan kon, maar ik weet waarom :-)
Vlak bij de volgende dijk kwamen we nog iemand tegen die terug was gevallen. Dit was iemand met een lampje op.

Niels en ik liepen beide zonder licht dat liep erg prettig. En het lampje vond ik zelfs storend, je zag gewoon minder leek het wel. Op de dijk liep Esther Devilee, terwijl Niels achter bleef, ik voor de 2de keer uit mijn broek moest , sloot ik later aan bij Esther. We liepen samen zeiden weinig maar het voelde goed zo. Ik zag een vuurtoren en dacht daar moeten we naar toe. Dat is Egmond en dan is het nog 7 km. Ik vroeg even aan Esther op hoeveel km zei haar horloge had staan, dat was 31 km. Jemig, waren we al zo ver, dat had ik nog niet gedacht, had ook niet op mijn horloge gekeken.

Voelde me nog lekker alleen die krampen waren vervelend. Ik kende dit ook niet zo. De rest voelde goed. aan het eind van de lange dijk zag ik een bekende silhouet wandelen... Just, ik ging even bij hem lopen wat er aan de hand was. Het ging niet meer. Misschien te hard gestart? Maar hij bleef doorgaan, want hij genoot net als ik van de heerlijke omgeving meeuwen, maan, strakke strand.. maar ja het rennen was even minder. Weer terug op het strand sloot ik weer aan bij Esther en we gingen in het zelfde tempo door. Ik merkte naast de temperatuur dat er nog een groot verschil was met de winter. Toen was het donker overal donker, maar nu niet. Er was veel licht, naast de maan, waren er strandtenten die er toen niet stonden, waren er vakantiehuisjes waar op verschillende plekken ze ondanks de late tijd, inmiddels 03.00 uur ,vuurkorven staan en vele lampen waren nog aan. Op het strand waren vele tekens geschreven, waaronder vele hartjes... en namen.

 Soms stonden er ook 2 of meerdere mensen. Ik denk dat die wel even raar op keken... maar wij liepen door. Af en toe was er een kuil, nee er lag niemand in, of moest je uitkijken dat je jezelf niet vasliep op een bank. dat liep af en toe niet prettig. Nu dacht ik toch Egmond te zien, maar die vuurtoren leek nog steeds verweg. Ik zei ook tegen Esther, ik heb het gevoel dat die vuurtoren niet dichterbij komt.... nee maar ik keek iets verkeerd, volgens Esther was dat de vuurtoren van IJmuiden. En ja hoor nog geen 2 km later was het Egmond en een heel sniekie vuurtoren. Dat lucht op. Toen we Egmond voorbij waren en het nog maar 7 km was kreeg ik er snel genoeg van. Ik kreeg genoeg van het strand, wilde er gewoon zijn. En ja hoor kwamen er weer krampen. Nog een keer uit mijn broek. Esther wilde wachten, want wist de afslag niet waar je het strand af ging. Ik gaf aan dat ze dat vanzelf zou vinden. En zij liep door en er kwam nog een stel achter aan. Ik deed het rustig aan, dronk mijn laatste bidon leeg. Had maar 1,5 liter prolong en hydrate gedronken. Is erg weinig had nog wel 3 gelletjes bij  me maar het was eigenlijk te weinig. Maar ja kon niet meer mee krijgen. Oke, de laatste km loop ik ook gewoon door. Ik zie in de verte een licht en bedenk dat dat wel eens de strandtent is waar we eraf moeten. En ja hoor na ruim 50 km is daar de afslag ik ren door het mulle zand op naar de strandtent en ben blij dat ik er ben. Achter me aan komen Esther en Monica met haar medeloper die een strandtent te vroeg eraf waren gegaan. het was langzamer als van de winter maar wel fijn en goed. Mijn afstand was 50.5 km, 5.53.55 uur. Ik ben tevreden. Ben stijf en ga snel naar de auto van Just, waar ik me helemaal omkleed en snel een rebuild neem, banaan en water. En als snel komt ook Just heeft hij toch nog lekker doorgelopen. Ook hij verkleed zich en neemt een cola en een krentebol en we rijden beide tevreden naar huis. En bij veenendaal zien we het licht worden . Toch byzonder zo'n nacht loop. Als ik om 05.30 uur onder de douche sta zie ik de zon op komen. Een mooi moment om mijn ogen dicht te doen.
Rinus bedankt voor de mooie organisatie en Just,Niels, Henk en Esther bedankt voor de gezelligheid tijdens deze loop.
En Niels Duifhuizen ook bedankt voor de mooie foto's!

Nog ruim 1 week voor de Speciale Unieke Marathon N70 in Beek-Ubbergen

en nog meer afstanden op 12 augustus in Beek Ubbergen.
De N70 is al jaren een vast onderdeel in de aanloop naar de Jungfrau marathon. Omdat dit parcours zo geliefd is, hebben twee leden het initiatief genomen om dit jaar, op zondag 12 augustus, voor de eerste keer deze marathon te gaan lopen. Daarvoor zal de route, 13,150 meter lang, driemaal achter elkaar gelopen worden, plus een lokaal rondje van 2.745 meter direct na de start. Naast de marathon is het ook mogelijk de ronde twee keer (26,300 km) of één keer (13,150 km) te lopen.

Het parcours is zeer heuvelachtig, 423 hoogtemeters per ronde, en gaat voor ongeveer 90% over bospaden en voor ongeveer 10% over verharde wegen.Het zijn geen wedstrijden! Er wordt in groepen gelopen onder begeleiding van gidsen. Twee groepen op de marathon en telkens een groep op de overige twee afstanden. Bij de marathon is er een groep met een eindtijd van 5 uur en een groep met als eindtijd 5,5 uur.Inschrijving is mogelijk tot en met 5 augustus. (Geen nainschrijving op de loopdag zelf) Geef bij je inschrijving duidelijk aan welke afstand je wilt gaan lopen, en bij de marathon ook nog in welke groep. Is de snelste marathongroep vol, dan wordt je ingedeeld bij de langzamere groep als daar nog plek is.

Inschrijven per mail bij Just Bennis (trust.randwijk@planet.nl). Inschrijving is pas definitief na betaling van het inschrijfgeld en ontvangst bevestigingsmail. Inschrijfgeld overmaken op rekening 707316758 t.a.v. J.H. Bennis te Randwijk, onder vermelding ’N70 marathon en de afstand’.Informatie: Marathon, kosten: € 10,00, starttijd: 7:30 uur, deelnemers: 24, tijd: 5,5 uur

26,300 km, kosten: € 8,00, starttijd: 9:00 uur, deelnemers: 15, tijd: 4 uur
13,150 km, kosten: € 6,00, starttijd:10:45 uur, deelnemers: 15, tijd: 1,75 uur Geen kleed- en douchegelegenheid aanwezig, wel toiletten.Op de start/finishlocatie in Beek Ubbergen zal bij iedere doorgang een verzorgingspost aanwezig zijn. Hier zijn bananen, Tuc, watermeloen en bekertjes sportdrank en water aanwezig. Aan het eind is er voor iedere deelnemer-ster een lekkere kom soep met stokbrood. Deelname is geheel voor eigen risico. Onderschat de zwaarte van deze marathon niet en overschat jezelf niet. Verdere informatie wordt na inschrijving toegestuurd of is vooraf verkrijgbaar bij Ingrid Peperkamp (ipeperkamp@gmail.com) en Just Bennis (trust.randwijk@planet.nl).


BEN JIJ ER ZONDAG 12 AUGUSTUS OOK BIJ??

                KLIK HIER EN KIJK VOOR EEN FILMPJE



156,9 km trainen rondom de Dodonge

Het is nog een paar weken voor de TDS, mijn derde en laatste grote doel dit jaar. De eerste twee heb ik volbracht met veel plezier en voldoening. En dat hoop ik ook op28/29 augustus te doen rondom de Mountains Blance, de TDS, `Sur les Traces des Ducs de Savoie`.

Dus heb ik na de salomon4 trails weer n "trainingsschema ' gemaakt. Er waren n paar mooie loopjes waar ik tussen moest kiezen, n luxe en niet altijd prettig. Er is gewoon zo veel. Tot nu toe heb ik wat loopjes laten schieten voor byzondere trainingsloopjes. Want wat is er mooier dan dat je n "trainingskamp" wordt aangeboden in Z-Frankrijk in n relaxte omgeving met veel sportieve mensen om je heen en een lekker trainingsgebied. Alle ingrediënten voor lekker relax en afwisselend trainen waren dus aanwezig!
Woensdag 25 juli vertrokken naar Belves.  's middags met de waypoints van de suunto en garmin een route uitgezet. En donderdagochtend om 04.00 uur stonden we met z'n drieën al buiten in het donker met hooflampen en fiets met kratje bidons om te beginnen aan een mooie lange duurloop van rond de 65 km. Ben je dan gek of is dit gewoon leuk. Wij vonden het gewoon leuk. En gingen op pad. Maar nog geen km verder schrokken we ons rot. Ik dacht dat we beschoten werden, maar Liesbeth stond n beetje beteuterd erbij.... Klapband. Balen, maar dit kon ons niet stoppen, dus snel Bert uit bed gebeld, die als een echte "tourdefrance" mecanicien met een ander wiel aan kwam zetten, maar jammer die paste niet, dus toch een andere band erop leggen. Vera en ik liepen verder met n bidon hydrate bij ons voor de eerste kilometers. Buiten de waypoint zouden we ook nog de pijlen van de 100km kunnen volgen, want daar volgde we n stuk van. Opvallend was dat het en warm was en het lang donker bleef. Pas rond 6.00 uur in Sant Cyprien werd t licht. Hier kwamen Lies en Bert er weer bij. We liepen in n lekker tempo rond de 9 km per uur naar Allas Les Mines waar we nog even in de duister een hert zagen.En toen rond 6.30 uur bij t kasteel van Josephine Baker de zon echt op kwam lag dit kasteel erg mooi  in t licht en zagen we nog mooi 2 herten op het grasveld staan. Bij Castelnaud la Capelle.



kasteel Josephine Baker

Werden even wat broodjes gehaald, de geur was heerlijk, maar ik nam mijn prolong en een toilet stop en vervolgens liep ik door. Dit was een prachtig fietspad, wat nog vers in het geheugen lag van de 100 km, alleen was het nu totaal anders, ik liep op gegeven moment gewoon tussen de camping door. De vele campings in de weide velden gaven n heel ander beeld. Ondanks dat bleef het een prachtige route met wat heuvels. En ondanks dat we gister aangekomen waren erg kort geslapen, 2 uur, liep ik lekker, was t gezellig en relax, al vonden Vera en Lies het nu wel erg fris zo in de schaduw van de berg en in het dal. Opweg naar Daglon . Hier heel even in het zonnetje n espresso gedronken. We liepen hier over de "grote" weg. Wat niet altijd prettig was, maar doordat Bert achter ons bleef rijden met zijn auto viel het wel mee. Vervolgens op naar de heuvel opweg naar het huis van Ton en Rini, jemig wat een klim en nu rond 10.30uur werd de zon al aardig sterk en de klim was ruim 5 km... Niet steil maar glooiend omhoog en met 45 km in de benen is dit toch pittig. Even gezellig kopje koffie, water en prolong en weer door. Het was nog maar 13 km, maar het zouden de zwaarste km worden. Eerst naar beneden, vlak en vervolgens weer een pittige klim van 5 km met op het eind een klim van 25% en 300 m. O,o,o wat heb ik dit vervloekt... Maar boven was ik blij, wist dat ook nu van St.Germain de Belves naar het eindstuk nog aardig glooiend was en zeker 4,5 km. Ik vond het genoeg, had t warm en geen zin meer! O wat was ik nu helemaal blij met de meiden, want die hebben me er door gekletst. Heerlijk is het dan dat je zo'n lange, prachtige duurloop niet alleen loopt, maar met z'n drieën. S middags hebben we heerlijk aan het water bij de Dodonge gelegen. Wat is t leven toch.... Heerlijk. De rest van de dagen lekker afgewisseld met racefietsen en lopen in n prachtige omgeving met geweldige sportmensen en heeeeerlijk eten. Die 156,9 trainings km waren n genot.
Nu opweg naar de nachtstrandloop van Rinus (50km) en onze eigen n70 marathon dan nog wat kleine loopjes, maar de laatste hoogtes haal ik op in de omgeving van Chamonix. Ik voel me goed geniet van de trainingen en van de wedstrijden. En wat is het mooier als je dit kunt delen met prettige mensen om je heen...