Heuveltraining-H24.... we zetten het voort op 25 januari as

Heuvel training -H24                    

op weg naar de bergen

Na het succes van 11 januari , gaan we de Heuveltraining Zaterdag  25 Januari 2014 voortzetten. We starten om 10.00 uur en zullen ongeveer 1,5 uur – 2 uur trainen, intervallen, klimmen, dalen, speciale loopvormen, over de wageningense berg. Er is een escape na ongeveer 1 uur voor mensen waarvoor dit net te lang is.

Een training ter voorbereiding op de trail wedstrijden in de bergen of gewoon omdat je dit leuk vindt.   

We beginnen om 10.00 uur, zorg dat je om 09.45 uur op parkeerplaats aan de Scheidingslaan bent.

Route: vanaf de N225 (Ritzema Bosweg) komend uit de richting Renkum, de eerste afslag van de rotonde boven op de berg tegenover het voetbalstadion. Hier kun je ook goed parkeren.

Neem 2 flesjes water mee. (Deze zijn niet om te drinken tijdens de training!)

Nivo is niet belangrijk, iedereen die de heuvels wil trainen, kan mee doen.

Meld je aan bij Ingrid Peperkamp (maximaal 20 deelnemers, vol=vol)

info@sportvoeding24.org

Vragen: 06 51504841

Wil je na de tijd een hersteldrank, dat kan, we hebben voor jouw n Herbalife herstelshake voor € 2,50                

 

De Wageningse berg, lopen over en door een stukje historie met vele hoogte meters

Na de mooie bijeenkomst van gisteren van vele lopers die over de heuvels wilden lopen, ben ik vandaag bij het zonnetje meteen weer gaan lopen over de hele berg om nog meer heuvels te bieden de volgende keer. Want gisteren hebben we pas 1/5 gedeelte beklommen. Er is nog zoveel moois op die berg. Dit komt ook omdat de berg ook een stuwwal is die ontstaan in de ijstijd door een gletsjers die landmassa's opduwden tot stuwwallen, zoals de Veluwe en de Utrechtse Heuvelrug. Zij vormden samen een ringwal die tot ver in de Betuwe reikte. De Wageningse Berg was een onderdeel van deze ringwal, maar later werd het zuidelijk deel weggeslagen door de rivier de Rijn, die door de verschuivende landmassa’s werd gedwongen zijn stroomrichting van het noorden naar het westen te verleggen. Hierdoor is de steile zuid-helling van de Wageningse Berg ontstaan (een daling van 43 naar 8 m +NAP over enkele tientallen meters).

Iets verderop ligt de Grebbeberg . Dit is het andere nog zichtbare uiteinde van de ringwal. (Onder aan de Grebbeberg staat een informatiebord waarop dit uitgebreid wordt beschreven.) De flanken van de stuwwal zijn gekenmerkt door droge dalen; restanten van vroegere smeltwaterdalen zijn vanaf Onderlangs nog steeds zichtbaar. Velen genieten van de uitzichtpunten op de Wageningse Berg, onder meer vanuit het gelijknamige restaurant ter plekke. Men heeft bij mooi weer uitzicht tot ver in de Betuwe. Zo ook vandaag. Op de volgende site is veel te lezen over deze Berg: http://www.mooiwageningen.nl/ontdek-je-landschap/wageningse-berg.
Op deze Stuwwal ligt een hele geschiedenis, zo is het een grafheuvel vanuit de bronstijd. Wat ook een Rijksmonument is.
Daarnaast is er nog een prachtige tuin, geen gewoon tuintje, maar een botanische tuin. Hoe is deze hier eigenlijk ontstaan. De Top wat eigendom was van Frans Goddard, baron van Lynden van Hemmen, werd in 1845 door zijn schoonzoon, Thierry Juste, baron de Constant Rebeque de Villars, een villa in Italiaanse stijl gebouwd. Het familiedomein werd in 1936 overgedragen aan de Stichting ‘Het Geldersch Landschap’. Maar in de oorlog is dit niet overeind gebleven en werd het een ruïne. De Landbouwschool heeft het in 1951 toch gekocht om haar botanische tuin "De Dreijen" uit te bereiden.

Nu ligt er een pracht van een tuin, die eigendom is van de WU, maar die veel onderhoud vraagt. En gezien er op onderzoeks gebied niets meer wordt gedaan is dit nu wel een punt van aandacht.
Kortom het is een mooi stukje natuur met veel herinneringen, wat tot Rijksmonument behoord en waar we gewoon heerlijk doorheen mogen rennen. En zo kunnen er vele mensen van blijven genieten.

de Watertoren op de Berg

Maar niet alleen een stuk natuur, maar ook de watertoren staat er die na de oorlog de verwoeste toren verving. Deze toren staat naast het voetbalveld van FC Wageningen. De voetbalvereniging van "de Berg". Het vreemde is als je hier binnen staat is alsof de tijd is stil blijven staan, je voelt het gejuich van de supporters nog in het stadion. En als je de begroeide hokjes van de reserve spelers ziet, is er toch wel het een en ander veranderd in het voetbal. Het is iets vanuit de vorige eeuw, maar ik weet dat ik hier nog wel een keer ben geweest met mijn vader. Ik zat er niet, maar stond in het stadion, want toen had je nog staanplaatsen in het stadion. En met collega's van het CIOS heb ik hier zelfs nog een wedstrijd-analyse gemaakt van cios collega's Frans van Angeren en Andre Hagen, de laatste is de club nog aardig trouw gebleven. Want in 1992 was de club failliet, maar ging door als een amateurclub en Andre was vorig jaar nog trainer(3 jaar) bij de amateurclub WVV Wageningen. En komend seizoen gaat hij Ona 53 trainen.
Kortom een Berg met veel diversiteit, waar we afgelopen zaterdag meer dan 100 hoogte meters hebben gedaan in 8 km. Terwijl we de volgende keer, zaterdag 25 januari, zullen er meer dan 300 hoogte meters in zitten in ruim 12 km...het is mooi op de Berg.
Ik heb weer heerlijk gelopen en veel inspiratie opgedaan. Het voelt goed..

Voetballen op de berg, maar nu ook lekker hardlopen..

De wageningse berg goed voor de kuiten

 Al vroeg waren er verschillende harlopers op de Scheidingslaan op de Wageningseberg. Een groep van Atletiekvereniging Pallas'67, waarschijnlijk de bosgroep, die om 09.30 uur van start gingen. En langzaam druppelde de groep "heuveltrailers" die overal vandaan kwamen om een heuveltraining te doen. Er waren deelnemers uit oa  Haarlem, Rotterdam, Limburg, Brabant, Nijmegen, Arnhem en... Wageningen. Kortom een kleurrijk gezelschap met ieder zijn eigen nivo.
Ik had gezegd dat ze 2 flesjes water mee moesten nemen, maar ja wat doe je daar mee?? Iedereen was ook heel nieuwsgierig hierna. Tja en sommige hadden het wel meteen door dat we die gingen gebruiken om ook de armen wat meer te belasten. Want met klimmen en dalen is dat wel belangrijk dat ook je armen sterk zijn.

We begonnen met rustig inlopen door het bos, de berg af, waarna we bij Nassau-oord ons even los hebben gemaakt om daarna de berg weer op te gaan voor het echte werk. Bij het eerste trappetje hebben we hier een paar series gemaakt om naar beneden en naar boven te lopen. We deden dit in tweetallen, zodat ieder zijn eigen tempo kon lopen. En terwijl de een liep, deed de ander core stability oefeningen. Tja dat doe je als loper niet zoveel, maar wel zeer belangrijk als je de bergen in wilt gaan. En tussen het lopen en oefenen door hoor ik van verschillende mensen dat velen de bergen in gaan; Eiger, Zugspitze, Alpen, etc. Dit is echt leuk dat er steeds meer mensen genieten van de bergen. En hoe beter voorbereid hoe meer je kunt genieten.
Helaas heb ik de kracht nog niet om volledig mee te doen. Maar goed, dat komt wel. Ik geniet, vind het heerlijk om mensen te zien genieten van het lopen in een mooi gebied.
We lopen nog een stukje omhoog en komen weer aan bij een trap. Deze is lastiger dan de eerste. We gaan nu kleine rondjes maken. Ook weer afwisselend met oefenvormen.

T valt niet mee voor iedereen om rennend boven te komen...maar het lukt uiteindelijk. Na 3 ronden lopen we nog een stukje omhoog en draaien weer rechts af om na het voetbalstadion de weg weer over te gaan naar de Scheidingslaan. Waar we nog een keer naar beneden en boven gaan. We beginnen naar beneden toe,na 550m , ik gaf aan ongeveer 400 m, och een paar metertjes meer , en vervolgens liepen iedereen weer omhoog. Een langzame, trage klim. Waarna eindelijk de flesjes gebruikt konden worden om lichter te maken. Eerst vul ik vele flesjes nog met Herbalife 24 Rebuild Endurance. Een heerlijke caramelsmaak hersteldrank.
Als we zo bij elkaar nog wat na staan te kletsen valt de eerste motregen. Ideeën worden uitgewisseld voor de volgende keren. Lekker als mensen enthousiast zijn en zelf mee denken.
Ik vond het een TOP ochtend en we gaan dit zeker herhalen. De volgende zaterdag is 25 januari om 10.00 uur weer op de Wageningse berg, alleen dan is het niet 5 kwartier, maar minimaal 1,5 uur tot 2 uur. Maar ook dan zullen we het zo organiseren dat iedereen op zijn/haar eigen nivo kan mee doen. Je kunt je aanmelden bij info@sportvoeding24.org

de tweede trap

de laatste meters....

de flesjes worden geopend...

Een week van een marathon afstand

Vakantie kan je soms zo ongelooflijk goed doen. Onverwachts stond ik vorige week ineens in Frankrijk. In de Heuvels rondom de Dordogne. Een gebied wat zeker uitdagend is voor lopers en fietsers. Een gebied waar ik al veel km heb liggen en ik mijn eerste 100 km heb gelopen in 2012 met heel veel plezier.
Op 30 december arriveerde had ik mijn hardloopschoenen bij me, maar had geen idee wat ik deze week zou kunnen lopen.  Het weer was prima, dus met oudjaarsdag meteen de schoenen aan. Tjonge, dat viel niet mee. Het is hier klimmen of dalen. De eerste dag zijn we nog gewoon even over de weg gegaan naar n klein dorpje. Heerlijk relax, geen auto tegen gekomen. Maar bij de eerste heuvel lag mijn tong al op mijn schoenen. Jemig, dit is pittig. We dachten, dat is de vlucht die in de benen zit. Maar dit gevoel ken ik elke dag met lopen. En na 20 minuten had ik ook al zware benen. Ik hoop hier deze week toch door heen te kunnen lopen.

 Met een dag rust gingen we de 2 januari de bossen in de gele route volgen. Maar ja er staan heel veel gele paaltjes en het systeem was nog niet helemaal duidelijk. Wat wel duidelijk was dat het een prachtige route was, veel blubber, klimmen en dalen, hele steile klimmen. Maar het lijf voelt goed en ik begin weer te genieten. Tempo is relax en als we boven zijn pakken we ook gewoon even de rust. Het meeste wat opvalt is dat de benen niet zwaar zijn. En na de klim lukt het ook gewoon door te lopen. De ademhaling gaat dus ook beter. Dit zijn allemaal goede tekenen. Maar ja nog niet te vroeg juichen, gewoon lekker genieten. Ook vandaag weer een mooi rondje wat we niet wisten.
Dit zijn ook dagen waar niet alleen tijd is voor het lopen, maar ook om uitgebreid en lekker te koken en de rust te pakken, kortom heerlijk genieten. We hebben dan ook heerlijk gegeten zoals; verse pompoensoep, heerlijke verse hartige taart, sushi en lasagne. En alles vers heerlijk. Kortom gewoon genieten. Oja, natuurlijk hebben we ook zelf de oliebollen en appelflappen gemaakt en uitgedeeld zodat de hele buurt mee kon genieten.
Zaterdag 4 januari gaan we door het bos naar Belves om een kopje koffie te drinken. Ook nu proberen we zoveel mogelijk door het bos te lopen. Maar komen op een t-splitsing waar we de verkeerde afslag nemen, lekker naar beneden gerent, langs de golfbaan weer omhoog door het bos. En dan gaat het soms echt behoorlijk steil omhoog. Pittig zo pittig dat ik toch af en toe nog naar boven wandel. Is helemaal prima. Als we vervolgens aan het begin van de klim van Belves komen, heb ik een flashback van 2 jaar geleden. Toen ik nog 7 minuten had om 1,5 km naar boven te klimmen met een stijging van ongeveer 80 m. Dit na dat ik 98,5 km had gelopen om binnen de 11 uur te lopen. Ik dacht toen dit haal ik nooit.

De finish 100km Belves 2012

Maar toen Vera zei;" wat heb je te verliezen, dat kun je best." Heb ik nog een tandje erbij gedaan en ben als n "gek" naar boven gelopen en kwam boven op 11.02 uur aan! Nu hadden we nog geen 9 km gelopen en 200 hoogte meters gehad en was de conditie een stuk slechter, maar met plezier en een grijns op ons gezicht kwamen we binnen 11 minuten boven. En vonden we dat we wel een kopje koffie verdiend hadden. Het lijf voelde goed en we hadden er lol in. De teller stond op 28,55 km. Dit was al lang geleden dat ik achter elkaar al zoveel km had gemaakt. Ik bedacht me ook, normaal was ik na de koffie terug gelopen. Maar ik weet nu beter. Het zou beter zijn omdat juist nu niet te doen. Tja, en dan merk ik toch dat ik ook met een beetje verstand kan lopen. Ik voel me nu nog steeds goed na de gelopen km. Elke keer een dag rust, maar zondag zou onze laatste loopdag zijn. En ja dat hebben we gedaan. Weer lekker de bossen in. Nu hadden we in het schemer al regelmatig hertjes gezien, maar als we in de bossen liepen hadden we er nog geen een gezien. Dat is nu jammer. Maar opeens hoorde we een knal... nee vandaag zouden we ze weer niet zien. Het jachtseizoen is open en we mogen blij zijn dat we zonder dat er op ons geschoten is veilig het bos uit komen. Met ons fluoriserende jas aan kan het niet missen. Daar schrikken niet alleen de jagers van, maar waarschijnlijk ook de hertjes.  Ondertussen hadden we wel weer een mooie tocht. Onderweg waren we even de weg kwijt. En als je in de heuvels net iets verkeerd loopt, kan dat aardig wat km en tijd kosten omdat we aan de verkeerde kant van de heuvel waren, waardoor het rondje van 8 km ineens 13,99 km werd. Wel weer een mooie met maar een klein stukje asfalt. En een hele steile afdaling erin, waardoor we deze week niet alleen op een marathon-afstand kwamen, maar ook nog 1000 hoogte meters. En waar ik nog het meest blij mee was dat ik me na 4 dagen veel beter voelde dan de eerste dag en dat beetje bij beetje ook mijn conditie weer terug komt. al moet ik natuurlijk wel geduld behouden. Maar ben heel blij met me loopmaatje, omgeving en dat mijn lijf goed voelt. De opbouw is ingezet

Een van de mooie vergezichten in de omgeving van de Dordogne

 

Plannen voor 2014

Als eerste wil ik iedereen een mooi, inspirerend en gezond 2014 wensen met heel veel mooie en leuke loopjes.

 Plannen, plannen... overal worden al maanden plannen gemaakt. En terecht want je wilt in 2014 als trailrunner toch weer kijken welke mooie loopjes je kunt gaan doen. Tegenwoordig moet je er vroeg genoeg bij zijn, anders zit het vol.
Ik ga voor het eerst geen plannen maken. Het laatste half jaar heb ik wisselend lekker gelopen maar zodra ik wat meer ging doen, was het raak en lag ik de volgende dag plat. Een "nasleep" van de ziekte van Lyme zal ik maar zeggen. Dus wat ik ga doen is wekelijks lekker en mooie loopjes doen zonder een bijzondere wedstrijd en "begeleiden/begelijden" van Mildred.Dat is al een klus op zich maar wel een hele gezellige. Daarnaast zal ik regelmatig heuveltraining geven in Wageningen en omgeving.
Geen opbouw naar meer, maar zorgen dat ik vitaal wordt, ben en blijf. Geniet van de natuur en het lopen erin. En daar ben ik al blij mee.
En na jaren van "gewoon"lopen let ik nu op mijn techniek en ben het chi-running me eigen aan het maken. Dat is soms best lastig, maar als ik de juiste pas voel, dan voelt dit ook goed. Het kost even tijd en moeite, maar straks kan ik mijn profijt ervan hebben.

Heb de laatste loopjes al weer genoten van het lopen op zich.  De conditie is helemaal weg, dus ik heb aardig wat werk aan de winkel. De loopjes die ik gedaan heb zijn verrassend geweest lekker door de bossen van Frankrijk met onverwachtse heuvels en vooral steile heuvels, blubberig en mooi. En in goed gezelschap.

En volgende week zal ik weer lekker in het Wageningse bos lopen met rondjes van 9, 10 of max 12 km. En dan kan ik  heel veel kanten op bij ons in het bos.
Naast het zelf lopen zal ik kortte trainingen in het Wageningse bos gaan geven mn de heuveltrainingen. En dan is er ook nog de mogelijkheid om na afloop kennis te maken met de Herbalife herstelshake voor de mensen die willen.
Kortom mijn plannen zijn ook gezet dit jaar met fun en vitaliteit over de trails.
Mijn plannen zijn gemaakt met heel veel ruimte. En wat zijn jouw plannen?

Goed begin van 2014 met Heuveltraining op de Wageningseberg

Ga jij in 2014 ook de bergen in? Wil je heuveltraining? Dan is  Zaterdag  11 Januari 2014 n mogelijkheid om hiermee te starten. We starten  met een uur trainen, intervallen, klimmen, dalen, speciale loopvormen, over de wageningense berg.

Een training ter voorbereiding op de trail wedstrijden in de bergen.

We beginnen om 10.00 uur, zorg dat je om 09.45 uur 
Plaats: de Wageningseberg op de parkeerplaats aan de Scheidingslaan, tegenover het oude voetbalstadion, of voor de insiders, waar het ziekenhuis heeft gestaan.
(vanaf Renkum N225, de de eerste afslag op de rotonde het bos in. doodlopende weg)
 

Neem 2 flesjes water mee. (Deze zijn niet om te drinken tijdens de training!)

Nivo is niet belangrijk, iedereen die de heuvels wil trainen, kan mee doen.

Meld je aan bij Ingrid Peperkamp (maximaal 20 deelnemers, vol=vol)

info@sportvoeding24.org

Vragen: 06 51504841

 Wil je na de tijd een hersteldrank, dat kan, we hebben voor jouw n Herbalife herstelshake voor €2,50.

Aanleren of Afleren.... om lekker te blijven sporten

Ik ga vandaag lopen, maar wil even niet bezig zijn met het chi-runnen, wil `gewoon`lopen. En zoals  Marion ook al aan gaf, neem er de tijd voor. Natuurlijk ben ik ongeduldig en als ik zaterdag de workshop heb gehad, wil ik zondag alles goed doen. Maar ja, zo werkt het niet. Dit is een proces. En ik bepaal hoe dit proces verloopt. Ik kan het met frustratie doen of geleidelijk aan. Nu ik toch heel langzaam terug aan het komen ben, mijn conditie op 0 staat, mijn lijf even niet mijn lijf is, ga ik dit toch ook maar anders aanpakken en dus van het leer proces genieten.

Als ik met lopen begin zijn mijn gedachten eerst: “hoe sta ik?” Voel ik mijn voeten? Zie ik mijn voeten?” mijn kruin recht”en ,mijn neus valt naar voren, ik ga… oke, ik ga dus gewoon lopen met mijn gedachten bij af en toe chi-running. Lekker muziekje op en ik kom al gauw in een ritme. De beat. Mijn gedachten gaan alle kanten op, maar  steeds komt het even terug, voel ik mijn voeten en waar voel ik mijn voeten, span ik mijn kern goed aan? Voel ik mijn spieren, zijn mijn stapjes klein of groot genoeg? “ En af en toe sta ik stil en voel mijn spieren, mijn lijf en laat me weer vallen.

tijdens dutch coast 2012, n hiel lander!

Kinderen moeten we het liefst niet te veel techniek aanleren, want die lopen van nature al heel licht,soepel en hoe ouder ze worden, hoe meer ze moeten aanleren of sneller, technischer en beter worden…. Volgens”ons ouderen”.  Echter is het belangrijk dat ze  gebruik blijven maken van de natuur, dat als je naar voren valt, het je minder kracht kost om voorwaarts te gaan. En dus je sneller en krachtiger kunt lopen zonder kracht te gebruiken. Het is gebruik maken van de natuurlijke krachten. Het is dat wat de Tarahumara lopers in Mexico ook al jaren doen en ook maar kunnen blijven lopen. (boek : Born to Run)

lekker lopende kids

Als je al jaren loopt op een bepaalde wijze is het natuurlijk niet makkelijk om een andere techniek aan te leren.  Hiermee is het nu dingen afleren en andere weer aanleren.  Afleren is vaak moeilijker dan aanleren.

Toen ik de heuvels en de bergen in ging, heb ik wel videootjes bekeken en me dingen eigen gemaakt.  Zeker toen de afstanden langer werden. Ik had immers nooit naar mijn techniek gekeken. Ik liep en dat was lekker…

Maar hoe leer je nu iets nieuws aan en zorg je dat het leuk is?

Mijn gedachten gingen terug naar mijn trainersvak, en lesgeef periode in het revalidatiecentrum.

Als er in het revalidatiecentrum kinderen kwamen die wilde leren zwemmen dan was het niet zomaar een techniekje leren. Het kind had of een amputatie, spasme of andere handicap. Zo kwam er ruim 20 jaar gelden een kind met 1 stompje en geen armen en zij zei met een glimlach: ik kom leren zwemmen.:-) . Tja, wat doe je dan, als je een schoolslag of crawl aan wilt leren, dan lukt dat niet.  We hebben toen samen gekeken wat ze wel kan en waar zij haar voorwaartse beweging uit kon halen. Dit alles gebeurde met de kennis van een boot, hulpstukjes van de ergotherapeut,  snorkel en heel veel plezier. Het voordeel was dat ze een "dompelaartje" was, dat betekent dat ze nooit zinkt, en op haar rug kon liggen zonder iets te doen. Na een jaar had ze met veel inspanning, plezier een slag te pakken, zelfs haar A diploma gehaald,  waar ze nu nog steeds plezier van heeft.  Kortom, een techniek is belangrijk van wat je mogelijkheden zijn en niet zomaar op iemands lijf te plakken.

Zo heb ik ook jaren trainers opgeleid in het voetballen. Waar tot op de dag van vandaag mensen vaak de techniek om de techniek willen leren omdat het zo moet. In plaats te kijken wat het kind nodig heeft. Kinderen doen al heel veel leuke dingen met een bal en dit spel bijschaven in het spel ipv kinderen in rijtjes tegenover elkaar zetten om de bal over te spelen waar geen uitdaging aan zit, maar ja zo lijkt het of je wat leert.

En zo is het ook met lopen, als het goed gaat is het belangrijk om hier plezier en uitdaging in te houden. Loop je met veel blessures, dan is het zaak om eens goed naar je  houding te kijken, laten kijken,  wat kan je hier aan doen om je loop plezier te behouden.

Maar ook naar je schoenen…welke schoen past bij jou. In plaats van;” Killian heeft een mooie schoen, die wil ik ook.” Want past deze wel bij jou loop. Of als je mensen ineens allemaal over ziet stappen op een andere schoen die populair is, dan is het belangrijk om te kijken of het wel bij jouw manier van lopen past. Dit om blessures te voorkomen. En we willen allemaal toch lekker lang blijven lopen, voetballen, zwemmen , fietsen, etc… dan is het belangrijk om dat aan te leren wat bij jouw past. 

Ondertussen liep ik weer op de Wageningseberg met kleine pasjes en een beat van ongeveer 175 en dit voelde goed. Opvallend en blij werd ik dat ik aan het einde mijn laatste klimmetje langs het rugbyveld waar ik makkelijk naar boven ging en boven weer gewoon lekker door kon lopen zonder hijgend verder te gaan. De vooruitgang zit in de details waar ik blij van wordt en het loopplezier weer voorop komt te staan.