Strak strand, helder weer en goede benen...

Na t werk n paar km lopen is me niet vreemd, maar vandaag was t anders, na t werk om 22.00 uur n strandloop van Den Helder naar Castricum te lopen en sommige lopers gingen vanaf Castricum gewoon nog 40 km door naar IJmuiden. The Dutch Coast Run by night!
De weg er naar toe was al spannend. We sloegen per ongeluk bij utrecht al verkeerd af, vervolgens kreeg ik t benauwd  omdat  ik dacht dat we pas om 21.45 uur zouden aankomen. Totdat Karen verzekerde dat t in deze auto nog zomertijd was. Kortom we waren er ruim op tijd.
Rinus en Ferry hadden t erg goed geregeld, aan alles is gedacht naast de organisatie van de loop ook nog een zeer goede pasta party. Maar ik heb liever mijn eigen voorbereiding, dus tussen de middag had ik nog n warme rijst maaltijd met paksoi vervolgens nog n 24 sportshake en in de auto n pastasalade met noten,kaas en tomaten. Het voelde allemaal goed. In Den Helder was t ook leuk weer zien van vele bekende. Allemaal bikkels, of zoals sommige zeggen een stel gekken.

Na het mooie persoonlijke startnummer met de hand gemaakt,  in ontvangst te hebben genomen werd t tijd om ons klaar te maken voor de start. Waarna we in rap tempo door t centrum snelde om via de dijk t strand op te gaan. De eerste km liep ik in n groepje waaronder Kees Meeuwesen, n club genoot en n super ultraloper. Hij ging de 90km  lopen. Na wat te kletsen liep ik vervolgens alleen. Nou ja, wat is alleen lichtjes voor en achter.
Op t strand is t moeilijk n bosje te vinden om achter te plassen, maar gelukkig is t donker, doe je lichtje uit en gaat aan de 'zjjkant' zitten! Mooi voordeel dat er bijna geen maan is. Ik vervolg de weg en voel dat mijn lijf sterk is en dat ik geniet van het gevoel dat ik heerlijk in t donker over t strand ren.



de start in Den Helder / foto Rinus vd Wal

 Bij Callandsoog op zo'n 18 km zie ik Karen ineens over t strand lopen. Gezellig even kletsen en handschoenen afgegeven, die ik na 5 km al uit had. En ik ren door het donker weer in om via mijn lamp de voetsporen van mijn voorgangers te volgen, een mooi spoor. Links de hoge duinen en rechts en soms zelfs overal hoor ik de zee. Heb mijn iPod bij me, maar ik wil genieten van deze stilte momenten alleen met wat lichtjes en de zee. Ik geniet. Kijk naar boven zie daar wat bewegende lampjes en bedenk me ineens ; wie weet is André Kuipers boven ons. Grappig wat hij allemaal ziet en ons laat mee genieten via twitter.
Drink regelmatig mijn hydrate en prolong. Dit voelt goed. Je wat ben ik blij dat ik niet mijn salomon rugzak met buikriem om heb maar de raidlight zonder riem. Had nergens last van. Mijn darmen en maag voelde goed.
En dan houdt t strand op trap op naar de dijk over asfalt. Hier loop ik een hele tijd samen met iemand we zeggen niets maar lopen samen verder. Het asfalt is irritant lopen doordat het erg bobbelig is. En net voor Bergen aan zee kom ik weer n man tegen, kijk opzij en denk .. Is dat Arie? Nooit ontmoet maar via foto van Facebook. Ik vraag t en ja hoor we schudden de hand en kletsen wat, hij heft t zwaar en pap in de benen. Op bijna 30 km pap in je benen is niet prettig. Gelukkig gaan we weer t strand op en ik ren weer verder. Zie nu niemand meer maar blijf me goed voelen. Net voor Egmond merk ik dat het strand breed is, hoor ik overal zee maar zie gelukkig nog voetstappen om te volgen. Hier zie ik ineens veel knipperende lampjes wandelende lampjes en ik ga door. Het wordt wat zwaarder. Bedenk wel waar komt dit door, zit dit in mijn hoofd ? Of ben ik gewoon moe aan t worden. Het is uiteindelijk 03.00 uur in de nacht.  Ik zie licht en loop er op af. Kom nog 1 man tegen die bij t passeren ook zegt; "jee wat doen mijn poten pijn! Ja ik voel ze ook, maar als ik bij t licht n bocht maak om t strand af te gaan en zie dat daar het bekende  strandpaviljoen Blinckers staat na 50 km en 5.31 uur, ben ik een tevreden mens ! In t paviljoen staan nog enkele  bekende lopers en n goed gevulde tafel waar ik cola, koffie en chips neem. Respect voor de mensen die van hier nog 40 km doorgaan!
Vervolgens ga ik de auto in en neem de Herbalife24 Endurance Rebuild. Voldaan rijden we terug.

strandpaviljoen Blinckert in Castricum aan zee het eindpunt voor de 50 km

The Dutch Coast Run

 Nog een paar uur, en dan is vanavond om 22.00 uur het startsein van de DUTCH COAST RUN 90 of 50 km over het strand en duinen van Den Helder naar Castricum, hier is de eerste post of de finishers van de 50 km, om vervolgens naar IJmuiden te lopen waar in de ochtend-middag de 90 km eindigd.
Een mooi initiatief van Rinus van de Wal en Ferry van der Ent.
Had ik eerst 90 km op mijn programma staan, maar ben toch maar overgestapt naar de 50 km. Dit heeft verschillende redenen. Het kwam sowieso wat vroeg voor me om al 90 km te lopen, maar mn wil ik me op de 100 km van Belves richten in April en dan is het niet goed om nu een mega zware 90 km over strand en duinen te lopen, waar ik meer herstel tijd voor nodig heb dan van 50km. Maar als ik eerlijk ben vind ik dit al lang genoeg voor dit moment. Heb er wel heel veel zin in. Vind het altijd leuk om in het donker te rennen. Het heeft iets machisch, vaak zie je dan de lichtjes, van de lopers en als je pech heb zie je helemaal niets. Wel denk ik dat het byzonder is om met een klein groepje van zo´n 68 `gekke´vanacht daar over het strand te lopen. Heb mijn tas gepakt, kleren voor regen en kou gepakt en gekozen voor de kleine rugzak die niet op mijn maag rust, de Olmo5l van Raidlight. Is wel even wennen met de bidons, maar goed dat is geen probleem. Wel belangrijk is dat ik de hydrate en prolong van Herbalife  onderweg voldoende bij me heb naast wat gelsnoepjes voor de afwisseling. Als ik dit schrijf eet ik nog  wat zelfmade pastasalde. En na de tijd heb ik de endurance rebuild en een shake en soep. Ik zeg... laat maar komen die loop.
Onderweg zal Karin staan ter ondersteuning en stimulans... als ze niet in slaap valt.
Voorbereiding is belangrijk. En het weer, tja dat kun je niet sturen, maar ziet er ook goed uit met Z-W wind van 4,5. (beter dan de 7,5 van zondag!) en vrieskou, morgen ochtend kan het gaan regenen. Hopen dat ik voor de regen binnen ben, en anders, och dan ben ik nat maar heb wel een goed regenjack van Salomon.
Kortom het kan een mooi verhelderend nachtje worden.


foto Bas Beentjes



Strandtraining check...

Gezien ik vrijdagnacht met de Dutch Coast Ultra Run mee loop heb ik van het weekend nog even op het strand getraind met windkracht 7/8 )volgens de kite/surfers. Wow wat is dat een spektakel om te zien zo hoog... .

Na overleg met mijn `trainers` en het gevoel als ik 90 km tegen de wind zou moeten beuken, waar ik echt geen zin in heb, heb ik besloten om van de 90 km naar de 50 km te gaan. En daarna ga ik toch maar regelmatig op asfalt trainen voor Belves. Met hier en daar een trail tussen door.

kite-surfers vlogen meters hoog 

.

Vanavond was de heuvel training dus niet zwaar ! nog een paar km maken van de week en dan op naar de Dutch Coast Run



Inschrijvingen komen binnen de looplijn wordt duidelijk voor dit jaar wordt steeds duidelijker

Vandaag had ik een loopje van 2 uur samen met Boudi. Gezellig relax lopen en vooral veel kletsen . Toen het bleef regenen zijn we toch maar van start gegaan op de Grebbenberg. Wat is het daar toch mooi! En wat baalde ik dat ik geen telefoon bij me had, dus geen foto´s kon maken. Want liepen  we  eerst gezellig door het bos, vervolgens gingen we door de polder, met een boerderij waar je verse eieren kunt `trekken`uit de automaat. Vervolgens gingen we over de dijk langs de uiterwaarden en weer de andere kant op bij de `blauwe kamer` , een natuurgebied wat nog aardig vol water stond.



deze paarden liepen nu boven op de berg

 Vervolgens met de mega trap naar boven en dan lekker over de trails langs ossen en `wilde' paarden.... terwijl het dierenpark Ouwenhand aan de overkant ligt, loop je hier gewoon langs alle loslopende dieren. En zo kwamen we naar 18,79 km weer bij de begraafplaats waar de auto stond. Wind, regen en 8 graden. Goed trainings weer om de hele tijd lekker kletsend ongemerkt weer aardig wat km achter ons te laten. En ik heb er weer een mooi rondje in de omgeving bij .
Bij thuis komst  lag de inschrijving van BELVES, mijn eerste 100km in de bus. Wat leuk was, dat tussen alle  Franzen ook 1 vrouw uit Wageningen tussen staat :) It's me! En vervolgens is de TDS een feit door het laatste gedeelte te betalen. En daar worden nu de plannen op afgestemd. Samen met Helen, Penni (uit Engeland) zal ik de TDS lopen en we zullen rondom de Mount Blance ons "trainingskamp" opslaan samen met Helmut uit duitsland die de UTMB gaat lopen. Ik weet het zeker ik ga een nog mooier jaar te gemoed dan het al is! :)
En dan moet ik de Salomon 4 trails nog vastleggen... en nog heel veel mooie belgische loopjes. Maar de eerste loop zal de Dutch Coast Run by night zijn. Ik heb lang zitten twijfelen of ik de 50 km of 90 km zou doen. Heb heel lang gedacht, ik begin en afhankelijk van weer en hoe ik me voel loop ik 50 of 90 km. Maar nu het zo dicht bij is en mijn plannen helder zijn, denk ik steeds meer, waarom zou ik 90 km lopen. Er is geen reden voor. Dus ik denk dat het gewoon 50 km gaat worden en dat ik midden in de nacht bij Castricum het strand zal verlaten en ook het parcours. Morgen maar eens gaan proeven aan het strand.

de Gestrand vrachtschip bij IJmuiden- foto Rinus-

Yukon Goldrush een reis die een survival werd...

Vaak had ik al over haar gelezen, gehoord en deze zomer heb ik haar ook ontmoet na vele berichtjes via facebook, tijdens de beleveninsen op bij het UTMB-event, waar zij de TDS liep en overwon als eerste vrouw dit jaar. Dit met een verschil van 4 sec. op de tweede vrouw. Wat een geweldige strijd over 4 sec. Als ze al zo lang op kop heeft gelegen en dan door het verlies van haar beker zou ze de wedstrijd nog net door haar fingers laten  glippen, maar door de kracht die ze naar ruim 110 km nog had, won ze op 4 sec van de nr. 2! Geweldig. Ik denk dat de TDS nog niet zo'n mooie finish heeft gehad als deze.



jolanda de winnares



Maar dat was niet het eerste event dit jaar. Ook op de MDS (marathon de Sable) liet ze haar visite kaartje achter met een perfecte tijd en positie, 4de met een tijd 29.42.49 uur gemiddeld van 8,45 km/u gemiddeld. over ruim 250 km. Tussendoor wint zo ook nog even de 100km van Winschoten en dan komt nog het mooiste "loopje" Grand Raid Reunion, over 166 km en vele hoogte meters, slecht begaanbare paden kortom lood, lood, lood zwaar maar zo'n mooi gebied om te zien op foto's waar ik zo een keer zou willen lopen. Maar daar blijkt Jolanda ook gewoon een mens te zijn en moet ze heel spijtig en heel vervelend uitstappen. Maar wat een mooi jaar heeft ze gehad in 2011.

jolanda de fotograaf

Dit is niet het enige wat Jolanda doet. Het mooie is dat zij ooit gekozen heeft om Avonturier te worden. Het mooie hieraan vind ik dat ze haar hart volgt en dat doet waar ze van houdt. Prachtig. En wat doet een avonturier? Die loopt, vaart, door Ijsland, Groenland, Alska . Maar ze heeft ook een expeditie gedaan door Canada, Yukon, met haar partner, Frank van Zwol en haar trouwe Husky.  Ook dat zijn prachtige verhalen, foto's en films. De expeditie  door Canada Yukon, Gold Rush, een verhaal van wanhoop en geluk. Ik heb een kaartje besteld voor de voorstelling in Houten op 4 februari. Maar de primaire is op 20 januari 2011 in Heerhugowaard. En er zijn nog kaartjes. Ik weet heel zeker dat het de moeite waard is. Een byzonder verhaal van een byzondere vrouw die haar hart volgt en geniet van de natuur met alle elementen waar zij heel goed mee om kan gaan.
 En er zijn nog plaatsen vrij, maar wees er snel bij.

Is het een film? Een diavoorstelling? Een lezing misschien? Of een muzikaal expeditieverhaal met een live-performance? YUKON GOLDRUSH is het allemaal. Beleef de expeditie van Jolanda Linschooten, Frank van Zwol & husky Herschel dwars door de Canadese Yukon als een close-up.

In navolging van de goudzoekers uit 1898 volgden zij het spoor vanuit Alaska te voet over de Chilkoot Pass, voeren per kano over de Yukon River naar Dawson City en liepen verder de wildernis in van de Ogilvie Mountains waar een ongeplande survival hen keihard met zichzelf confronteerde. Trek mee de wildernis in. Rauw, keihard en schitterend tegelijk. Een verhaal over wanhoop en geluk.

foto jolanda Linschooten

A journey trough the mountains

nog even een mooi filmpje met tips voor de voorbereiding van de UTMB, door Lizzy Hawker een kanjer van een loopster.
Uitspraken als: "Run with your hart and soul"
En als tip: zorg dat je voor de race in de bergen bent: Just to be in the mountains to realise to be!
mooie tips en genieten van het lopen

UTMB 10 jaar en ik ben erbij ! Sur les Traces des Ducs de Savoie

Zondag hadden we het er al met een paar mensen over .. zitten we erbij of niet. We zouden nog 5 dagen moeten wachten, maar vandaag kreeg ik de verlossende mail....
Dear Ingrid PEPERKAMP
You are pre-registered for the TDS. We are pleased to confirm your registration!
You can congratulate yourself for having chosen this race which means that you can participate in the 10th The North Face® Ultra-Trail du Mont-Blanc® without entering in to a draw!

Nu nog duimen tot de 20ste dat Helen en Penni uit engeland er ook in zitten, want dan kunnen we samen met Helmut uit Duitsland een `trianingskamp` opzetten bij de Mont Blance.

Als je er goed over nadenkt, dan is het echt bizarre. Een race over 4 afstanden+
UTMB -166km , 9500 hoogte meters, max 46 uur, max 2300 deelnemers / 
TDS- 110 km, 7100 hoogte meters, max 31 uur, max 1200 deelnemers. /
PTL  een speciale tocht die je in teams loopt over diverse dagen met een max van 138 uur. 290 km / 22000 hoogte meters.
CCC - 98 km , 5500 hoogte meters, max 26 uur, max 1800 deelnemers

En er hebben zich meer dan 10.000 mensen geregistreerd. Dit houdt in dat er dit jaar erg veel mensen, de helft teleurgesteld gaat worden.
Laten we hopen dat wij er allemaal in zitten, dan gaan we met z'n allen een mooie zomer tegemoet.